Ömer Suner

Toplantının sonlarına doğru aldı bir gezme tozma heyecanı :) ffriders bu, yerimizde duramadık resmen. Cemal Dalar, Zafer Yılmaz, Eren Kumcuoğlu, Harun Pekşen ve bendeniz, Meriç Kara'nın da gelmesiyle beraber soluğu otoparkta aldık. Eren bize biraz "two brothers" senfonisi dinlettikten ve Tunahan 1-2 hatıra pozu çektirdikten sonra, motorlara atlayıp 2. köprüden soluğu Anadolu Hisarı'nda aldık. Yol nefisti, hava epey sıcaktı... Uyumlu bir konvoy düzeninde biraz ilerledikten sonra ilk mola yerinde bişi kalesinin orada durduk (unuttum kusura bakmayın) birkaç resim çektik. Manzara nefisti ve fonda elbette "kolbastı". Hastasıyım bu kolbastının, yakamı bırakmıyor. O bişi kalesinin orada, efsane ffriders fotosunu çekti, fotoşipşak Meriç, ahanda aşağıda:

Soldan sağa: Ömer Suner, Cemal Dalar, Zafer Yılmaz, Eren Kumcuoğlu ve Harun Pekşen

Motosiklet... Son dönemin yükselen trendi, bazılarının yaşam tarzı, büyük bir çoğunluğun trafik çilesinden kurtuluş reçetesi... Chopper'cılar, endurocular, Vespa'cılar, yarış tutkunları, naked hastaları, drag delileri. Türü ne olursa olsun, biz çok sevdik motosikleti. Zaten ezelden de severdik; Java, MZ, PUCH, Mobylette ve aklıma gelmeyen daha niceleri günlük hayatımızın, özellikle de Anadolu'da, bir parçasıydı.

Eee ne de olsa at ~ avrat ~ silah demedik mi yola çıkarken? Avrat kısmına diyecek bişi yok. Silah biraz metamorfoza uğrayıp cep telefonuna dönüştü (ya da ben öyle umuyorum diyelim) masalara çat çut 6 patlar tabancalar değil, 5 megapiksel telefonlar konuluyor artık... Gelelim "at" konusuna. Her ne kadar "Aaa at da araba di mi?" diyenler olacaksa da bence at gitti yerini motosiklet alıverdi. Eski hanların önüne bağlanan atlar yerini, karamel mokiyatto kahvehanelerinin önüne çekilmiş gıcır motosikletlere bıraktı artık.

Bu güzel rüzgarı yakalamışken birkaç konuya çok dikkat etmemiz lazım diye düşünüyorum.

Evet şehir içi ulaşım için motosiklet hayatı süper kolaylaştıran bir araç. Sadece şehir içi değil günü birlik turlar, grup gezileri de ağzımızın sularını akıttığımız aktiviteler. Facebook'ta, friendfeed'de, Flickr'da bu gezi tozu resimlerini görüp bu sevdaya kapılmamak gerçekten çok zor. Ama diğer yandan da unutmamalıyız ki motosiklet denen zımbırtı hayatımızı çok kolay tehlikeye sokabilecek bir hikaye.

Ne sürücülerimiz kafa olarak ne de yollarımız altyapı olarak m'alesef bu keyfe çok uygun bir ortam oluşturmuyor henüz. Dikiz aynasından gözlerinin içine baka baka sıkıştıranlar mı istersin, kapısını aniden açıp tükürenler mi? Yoksa babacıklarının altlarına çektiği üçbin beşyüz beygirlik spor arabalarıyla yanlarındaki kız arkadaşlarına veya gelin başı yaptırıp dört kilo jöleyle saçlarını anıtlaştıran kankalarına hava atmak uğruna seni sürekli taciz eden genç delikanlılar mı? Mıcır dökülüp bırakılmış yollardan, karadelik misali çukurlardan, farsız lambasız kamyonlardan falan hiç bahsetmiyorum.

Biz bu kadar hazır değilken markalar hiç de öyle görünmüyor. Hemen hemen tüm marka ve modeli ülkemizde rahatça bulmak mümkün.

Güzel de bir pazar oluştu. Tür tür motorlar, rengarenk kasklar, montlar, ayakkabılar...

Bir eğitim eksik kaldı. "O da bine bine öğrenilir canım n'olcak. Alt tarafı şurdan şuraya gidiyorum Vespa'mla" zihniyeti oldukça endişe verici. Cicili bicili deri süslemeli kaskı takıp, ayağa konversi geçirmekle m'alesef olmuyor bu işler. İşin hava cıva, trend kısmı iyi hoş da bu işin ucunda can var, canlar var. Ama lütfen dikkat ne kendinizi ne de karşınızdakinin hayatını karartmayın. Kask, mont, bellik, dizlik, ayakkabı ve eldiven mutlaka giyin. Çok zahmetli görünse de her seferinde giyinip soyunmak sonra "Ah keşke" demekten iyidir. Bu konuda bir ders bin nasihate denk olmuyor, ders sonrası sınıf direkt dağılıyor, tekrar toplanmamak üzere...

Kesinlikle literatürde "ilk yazı sendromu" gibi bir zımbırtı olmalı, şimdi arasam Google'da kesin bulurum ekşi'de veya uludağ & itü gibi benim hala yadırgadığım sözlüklerin birinde...

Ne zor işmiş bu yahu alt tarafı bir yazı yazacaksın, gazlayacaksın gidecek. Acaba bu kadar basit mi gerçekten dilediğin gibi yazmak? Yoksa bazı faktörler mi var seni sen olmaktan çıkartıp başkalaştıran, gerçek hayattaki benden az buçuk değişik bi başka ben haline getiren? Statün, ünvanın, ailen, pagerank kaygın ve hatta seni takip edenler. Şimdi mikrodan makroya geçeceğim ya, bir kurumsal site telaşı sardı bünyemi. Hani bu blog hesapta etiketim olacak ya benim :) Lafı çok uzatmadan sadede geleceğim, mümkün olduğu kadar sık olacak şekilde, samimi bir üslupla yazacağım günlüğümü, yani normal hayatta konuşan ben gibi... Beni tanıyanlar vardır belki aranızda, öyle sizli bizli konuşmaları, artistik patinaj hareketleri, hava cıva terimlerle akıl almaya çalışmayı pek sevmem.

Blogumu açmamın en büyük nedeni, sizlerle hayattaki bazı keyiflerimi paylaşmak, sizlerin de hayattaki keyiflerinizi keşfederek bünyeye uygun olanları kendime adapte etmek ve en güzeli de bu keyifleri beraberce yaşamak...

Blogumda inanılmaz bir gramer, harika bir yazım dili veya edebi bazı esintiler aramayın. Konuştuğum gibi yazacağım çoğunlukla ama tabii ki de güzeller güzeli Türkçe'mizi katletmemeye özen göstereceğim. Argo kelimeler bu blogda zaman zaman görülebilir. Eğer beni takip etmeyi kafanıza koyduysanız aman lütfen, sizden rica ediyorum, "Aaa bak oluyor mu çok ayıp!" "Hiç sana yakışıyor mu ağzına biber sürerim!" gibi "Öğreten Adam" / "İngiliz Mürebbiye" triplerine girmeyiniz.

Elbette zaman zaman işimle veya sektörle ilgili sizlerle bazı hikayeleri paylaşacağım ama blogumda mümkün olduğunca kendimden, zevklerimden, yaşanmışlıklardan bahsedeceğim. Makale, araştırma vs gibi hikayeler için zaten harika kaynaklar var. Bu kaynaklardan kopyalayıp kopyalayıp blogumda sizlerle paylaşmamın pek anlamlı olmadığını düşünüyorum.

Kendimden öyle çok detaylı bir şekilde bahsetmeme pek gerek yok diye düşünüyorum. Linkedin'iydi Facebook'uydu sağolsunlar herşey zaten tabak gibi ortada :) Ama kısaca değinmek gerekirse: 76 doğumluyum, ki en iyi mahsüldür, Akrep burcuyum, hayatımın aşkıyla evliyim ve İstanbul'da Suadiye'de ikamet etmekteyim.

Uzun yıllar özel bir bankanın sırasıyla çağrı merkezinde, bilgi işlem ve de en son alternatif dağıtım kanalları departmanlarında çalıştıktan sonra Afyon 8. Merkez Bakım Komutanlığı'nda kısa dönem askerlik görevimi ifa ettim. Ardından 4 yıl önce Samsung Electronics Türkiye'de Dijital Pazarlama Yöneticiliği & Bilgi İşlem Müdürlüğü görevine getirildim. O gündür Online'ı senin Mobile'ı benim, server'ıydı ERP'siydi uğraşıp duruyorum.

Motosiklete binmekten ve müzik dinlemekten inanılmaz keyif alıyorum. Ducati Monster'ımın üzerine titrerim ve Pink Floyd hastasıyım. Karikatür çizmek, para & pul koleksiyonu, yelkencilik gibi bazı zevklerimi ergenlik dönemimde dondurmuş bulunuyorum. Yemek pişirmek ve sevdiklerimle sofra paylaşmak, benim için meditasyonların en harikalarından... Stanley Kubrick, David Lynch ve türevlerini izlemekten çok büyük keyif alıyorum. Korku filmleri ise benim için vazgeçilmezlerden.

Gülmek için yaratılmışım adeta, somurtmaktan nefret ederim. Ota bota :) gülmek değil elbet kastettiğim, hele ki GırGır'la Abdülcanbaz'la, Limon ile büyümüş, zaman zaman amatörce bazı dergilere çizmiş biri olarak...

Bir mizahçı adayı olarak, zaman zaman başkaldıran, muhalif kişiliğim baskın çıkar, huysuzlaşırım. Yaptığımız işi bir ilüzyonmuş gibi gösterenleri, guru geçinip tüyü bitmemiş sübyanların aklını iki alevli terimle almaya çalışanları, kral geçinenleri ve kraldan çok kralcıları, saygı sınırları çerçevesinde ve asla küçük düşürmeden, gerekçeleriyle eleştiririm.

Şaka maka ilk yazım ortaya çıktı gibi. Galiba işin en zor kısmı buydu, bundan sonrası kolay :) Gün içerisinde ff ile mikro takılırken, akşamları zaman buldukça sizlerle makro paylaşımlarda bulunacağım.

Dumansız hava sahası uygulamasının ilk pazarı herkese selam olsun...